Przekroczenie progu przedszkola czy żłobka to dla wielu maluchów pierwsze, bardziej intensywne kontakty z rówieśnikami – ważne dla rozwoju psychospołecznego, ale także niosące ze sobą wiele niebezpieczeństw. Jednym z nich są bakterie i wirusy, krążące między dziećmi przebywającymi w skupiskach. Najgroźniejsze są pneumokoki. Rozprzestrzeniają się drogą kropelkową - wystarczy kichnięcie czy kaszel, aby nosiciel przekazał bakterię innej osobie. W skupiskach dzieci nosicielstwo pneumokoków jest wysokie – w Polsce ponad 60%.2 Samo nosicielstwo bakterii nie jest chorobą, jednak w sytuacji osłabienia odporności np. w wyniku infekcji wirusowej, może dojść do rozwoju chorób powodowanych zakażeniami pneumokokowymi.
Dzieci spędzające kilka godzin dziennie z rówieśnikami chorują często, więc ich odporność bywa obniżona, w efekcie czego – głównie z powodu grypy - otwiera się droga do inwazji pneumokoków, osiedlonych w nosach i gardłach. Pneumokoki są najczęstszą przyczyną powikłań pogrypowych u dzieci.4 Zakażenie rozpoczyna się najczęściej od pozornie niegroźnej infekcji. Od tego czasu choroba może postępować już bardzo szybko. W lżejszych przypadkach dochodzi do chorób nieinwazyjnych- zapalenia ucha środkowego czy zapalenia zatok. Jednak choroba może nagle przerodzić się w postać inwazyjną, powodując ciężkie, niebezpieczne dla zdrowia i życia dziecka choroby, takie jak zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, sepsa (posocznica) czy zapalenie płuc z bakteriemią.
Dziecko chodzące do przedszkola może „nakichać pneumokokami” na swoje młodsze rodzeństwo przebywające w domu. Największe niebezpieczeństwo ze strony pneumokoków grozi dzieciom najmniejszym, do 2 roku życia, ze względu na niedojrzały układ odpornościowy, a tym samym brak zdolności do skutecznej ochrony przed bakterią Streptococcus pneumoniae.
Najskuteczniejszym sposobem ochrony przed pneumokokami jest zaszczepienie dziecka w wieku do 5 lat, zarówno tego przebywającego w skupisku, jak i tego pozostającego w domu.
Wykaz szczepień ochronnych zalecanych, z uwzględnieniem wytycznych Światowej Organizacji Zdrowia oraz wymagań i rozwiązań stosowanych w innych krajach, określa w drodze obwieszczenia Minister Zdrowia. Szczepionka przeciwko pneumokokom znajduje się od 2006 roku wśród szczepień zalecanych dla dzieci już od 2. miesiąca życia.
Na rynku dostępne są szczepionki: 7-, 10-, 13-walentna. Najszerszą ochronę spośród nich zapewnia 13-walentna skoniugowana szczepionka przeciwko pneumokokom - stworzona na naukowych podstawach szczepionki 7-walentnej, wyznaczającej standard w profilaktyce chorób pneumokokowych u dzieci na całym świecie. Przeznaczona jest ona do stosowania w zapobieganiu inwazyjnej chorobie pneumokokowej, zapaleniu płuc oraz ostremu zapaleniu ucha środkowego wywołanym przez pneumokoki. Liczba dawek zależy od wieku malucha i jest ściśle określona.
W okresie od 2. m-ca do 6. miesiąca życia maluchowi podaje się trzy dawki szczepionki plus dawkę przypominającą. Na dalszym etapie życia dziecka stopniowo zmniejsza się dawkowanie. W przedziale od 7. do 11. miesiąca stosuje się dwie dawki plus dawkę przypominającą, a w okresie od 12. do 23 miesiąca życia już tylko dwie. Kiedy dziecko jest pomiędzy 2, a 5 rokiem życia potrzebna jest tylko jedna dawka szczepionki. Jednak wg zaleceń lekarzy pediatrów nie powinno się zwlekać ze szczepieniem.
- Rodzice, którzy czekają ze szczepieniem aż dziecko ukończy rok lub dwa latka, najwięcej ryzykują. Dlatego, że to właśnie najmłodsze dzieci, z powodu fizjologicznej niedojrzałości układu immunologicznego są zupełnie pozbawione naturalnych przeciwciał chroniących przed zakażeniami dwoinką Streptococcus pneumoniae. Wiemy, że najwyższe ryzyko zachorowania na Inwazyjną Chorobę Pneumokokową dotyczy tej grupy. Nie wolno także oszczędzać na dawce przypominającej, bo to ona zapewnia długotrwałą obecność przeciwciał i pamięć immunologiczną – wyjaśnia dr n. med. Paweł Grzesiowski, pediatra, ekspert ds. szczepień, sekretarz PZEdsPSO.
Pediatryczny Zespół Ekspertów ds. Programu Szczepień Ochronnych przy Ministrze Zdrowia oraz Polska Grupa Robocza ds. Inwazyjnej Choroby Pneumokokowej jako najpilniejszą zmianę w kalendarzu szczepień obowiązkowych wskazują szczepienia przeciw pneumokokom dzieci do 2 roku życia. Nadanie profilaktyce pneumokokowej rangi priorytetu wynika z sytuacji epidemiologicznej w kraju – bardzo wysokiego nosicielstwa, dużej liczby zachorowań i rosnącej oporności pneumokoków na antybiotyki. Szczepienia te są przez ekspertów szczególnie rekomendowane rodzicom jako priorytetowe w grupie szczepień zalecanych dla dzieci zdrowych już od 2 m.ż.
Bądź pierwsza - Napisz komentarz