NOWA ŻYCIOWA ROLA - EMOCJE I ZMIANY
Mamy opowiedziały nam o swoich uczuciach związanych z nową rolą. Spytaliśmy także, czy chcą dzielić się swoimi emocjami z otoczeniem, a jeśli tak – to czy znajdują powierników.
Jak się czuje mama?
Z naszego badania wynika, że aż 82% mam łatwo odnajduje się w swojej nowej życiowej roli. Tylko 2% badanych przyznało, że z dużym trudem odnajduje się w nowej sytuacji.
Macierzyństwo ma swoje blaski i cienie. Mamom w ich nowej roli towarzyszy złożona skala uczuć, jednak te najważniejsze i najsilniej odczuwane to uczucia pozytywne – odpowiedzialność (86%), szczęście (86%), radość (82%), bezwarunkowa miłość (80%) i duma (71%).
Mamy silnie odczuwają także troskę o dziecko (79%), połowa mam bywa zmęczona, a ponad 1/3 ma obawy związane z zaistniałą sytuacją. Mamy czują, że dziecko ogranicza ich wolność (25%), co dziesiąta mama jest niecierpliwa, bezsilna i czuje się samotna.
Dzięki temu, że mamy oceniły także intensywność swoich uczuć, powstała ich skala. Pokazuje ona wyraźnie, że najsilniej odczuwane są uczucia pozytywne, wśród których króluje bezwarunkowa miłość odczuwana przez prawie wszystkie mamy. Na drugim końcu skali znajdują się znacznie słabiej odczuwane uczucia negatywne, jak złość i irytacja, odczuwane jedynie przez niewielki odsetek badanych.
Co się zmienia?
Mamy zauważają, że po urodzeniu dziecka w ich życiu zaszło wiele zmian. Choć blisko 3/4 mam jako główną zmianę wymienia poczucie stworzenia prawdziwej rodziny, a ponad połowa mam zauważyła, że ma więcej cierpliwości, to już na drugim miejscu na liście zmian pojawiają się wyższe koszty życia (61%), a zaraz potem odczuwane przez blisko połowę mam ograniczenie kontaktów ze znajomymi i brak czasu w ogóle oraz na własne zainteresowania.
Wśród plusów nowej sytuacji około 40% mam wymienia większą pewność siebie, umocnienie poczucia własnej wartości i większą pewność trwałości związku. Około 1/3 mam zwróciła uwagę na polepszenie relacji z rodzicami i z partnerem. Mniej niż 1/5 mam uważa, że po urodzeniu dziecka polepszyły się jej relacje z teściami.
Zmiany dotyczą także wyglądu – 1/4 mam uważa, że po urodzeniu dziecka wygląda i czuje się lepiej. Więcej mam, bo 35%, jest niezadowolonych z tego, jak zmieniło się ich ciało.
Wśród innych niekorzystnych zmian, które zaobserwowało mniej niż 1/3 mam, wymieniane są: ograniczenie możliwości realizowania się zawodowo, zaprzestanie lub ograniczenie podróży oraz poczucie niedocenienia. Wiele mam ma także poczucie bycia ocenianą na każdym kroku, ok. 1/5 mam zauważa, że pogorszyły się jej relacje z partnerem.
Porozmawiaj ze mną…
Prawie wszystkie mamy chcą się dzielić swoimi emocjami i rozterkami związanymi z byciem mamą i ponad dwie trzecie badanych mam ma z kim o nich rozmawiać. Najczęściej jest to partner, przyjaciółka, własna mama lub rodzeństwo. Co piąta mama rozmawia z innymi mamami, z którymi ma kontakt przez internet, mamy dzielą się także swoimi odczuciami z teściową (17%), lekarzem lub położną (14%), tatą lub z innymi członkami rodziny (13%).
Jedna na cztery mamy przyznaje, że choć ma potrzebę rozmowy o tym, co czuje, zazwyczaj nie ma się do kogo zwrócić.
JAKĄ JESTEM MAMĄ?
Poprosiliśmy mamy o to, by oceniły siebie w roli mamy. Uczestniczki ankiety wystawiały sobie oceny w szkolnej skali od 1 do 6, dotyczące różnych aspektów bycia mamą.
Wysoka samoocena
Mamy dość wysoko oceniają to, jak radzą sobie w roli matki. Średnie ocen, jakie przyznały sobie oceniając różne aspekty bycia mamą, przekraczają piątkę.
Prawie wszystkie mamy oceniły najwyżej to, jak dbają o zdrowie dziecka, uzyskując średnią ocen 5,59. Równie wysokie oceny przyznały sobie za pielęgnację maluchów – tu średnia ocen wynosi 5,5. Nieco niżej oceniane są: dbanie o rozwój emocjonalny dziecka (5,31), czas spędzany wraz z dzieckiem (5,25), dbanie o jego rozwój fizyczny (5,23), sposób żywienia dziecka (5,22) i dbanie o jego rozwój intelektualny (średnia ocen 5,22). Najsurowiej, choć wciąż ze średnią powyżej 5, mamy oceniły siebie jako wychowawczynie własnych dzieci – co piąta postawiła sobie ocenę dostateczną.
Żadna mama nie wystawiła sobie oceny mierniej lub niedostatecznej.
Pewnie w nowej roli
Niemal wszystkie mamy czują się pewnie w swojej roli, przy czym cztery na dziesięć mam – bardzo pewnie.
Najwięcej pewnych siebie mam jest w grupie kobiet powyżej 33. roku życia (41%) i wśród tych, które mają dwoje i więcej dzieci (46%).
MAMA NA CENZUROWANYM
Zapytaliśmy mamy, czy czują, że inni oceniają ich postępowanie i decyzje, a jeśli tak, kto i w jakich sytuacjach wydaje o nich opinie, jakich aspektów bycia mamą one dotyczą i jakie wywołują emocje.
Kto ocenia?
Ponad 80% mam spotyka się z krytyką i negatywnymi opiniami dotyczącymi ich metod opieki nad dzieckiem. 6 na 10 mam przejmuje się ocenami innych. Tyle samo uważa, że najczęściej ocenia je teściowa, choć jej oceną przejmuje się tylko 8% mam. Połowa mam oceniana jest przez własną matkę i swojego partnera, przy czym zdecydowanie najistotniejsza jest dla nich opinia partnera – przejmuje się nią co czwarta mama.
Wśród osób oceniających postępowanie mam wymieniani są także inni członkowie rodziny (34%), przyjaciele i znajomi (29%), rodzeństwo (21%), teść (19%), tata (16%). 1/5 mam spotkała się z oceną ich metod opieki nad dzieckiem przez lekarza lub położną.
Mamy spotykają się także z ocenami zupełnie obcych osób – co piąta mama została oceniona przez przypadkową osobę spotkaną np. w parku, tramwaju lub na placu zabaw.
Pochwały, nagany… Co czuje mama?
Oceny, z którymi spotykają się mamy, mają różny wydźwięk. Różne są też emocje odczuwane przez oceniane mamy. Ponad połowa mam słysząc pozytywną ocenę dotyczącą opieki nad dzieckiem cieszy się z niej, jest usatysfakcjonowana, ma poczucie dobrze spełnionego obowiązku, jest dumna i pewna siebie. Znacznie rzadszą reakcją jest spokój – odczuwa go co trzecia pochwalona mama.
Negatywne oceny powodują u połowy mam smutek, złość i poczucie niesprawiedliwości. Blisko 1/4 mam na krytykę reaguje frustracją, poczuciem winy i bezsilności.
Więcej doświadczenia – mniej ocen?
Połowa badanych mam zauważyła, że z biegiem czasu jest rzadziej oceniana jako mama. Co dziesiąta mama jest innego zdania – czuje, że jest oceniana częściej. 4 na 10 respondentek nie zauważyło zmian w częstotliwości ocen.
Mama pod presją
Najczęstsze sytuacje, w których mamy czują się negatywnie oceniane, są związane z wtrącaniem się w ich decyzje oraz sugerowaniem i dawaniem rad typu „ja robiłam to inaczej” – doświadczyła ich połowa mam. Ponad 1/3 mam znalazła się w sytuacji, w której łamano ustalone przez nie reguły lub udzielano rad powołując się na autorytety. Szacunkowo prawie 50% badanych mam doświadczyło negatywnej oceny w kwestii żywienia dzieci.
Wśród sytuacji, w których mamy zostały pozytywnie ocenione, najczęściej zdarza się bezpośrednie chwalenie zachowań, decyzji lub poglądów mam – spotkało się z tym 37% mam. 1/3 mam spotkała się z sytuacją, w której chwalono jej zachowanie odwołując się do własnych doświadczeń. Co piątą mamę chwalono i również co piątą krytykowano za jej plecami – o ocenach dowiedziała się później od innych osób.
Jakich ocen spodziewa się mama?
Większość mam zapytana o to, jak oceniłyby je inne osoby, uznała, że najlepiej oceniłyby je przyjaciółki i koleżanki. Równie wysokich ocen spodziewałyby się od dzieci, partnerów, ojca i matki. Jednocześnie uważają, że najgorzej oceniliby je teść i teściowa – prawie 1/4 mam spodziewałaby się od teściowej oceny dostatecznej lub niższej.
STEREOTYP DOBREJ MAMY
W ankiecie poprosiliśmy mamy o odniesienie się do stereotypu „dobrej mamy”. Spytaliśmy o zasłyszane stwierdzenia opisujące to, jaka powinna być dobra mama.
Dobra mama zawsze…
Zdecydowana większość mam spotkała się ze stwierdzeniem, że dobra matka powinna karmić swoje dziecko piersią, 8 na 10 mam słyszało również, że dobra mama dba o regularne badania lekarskie i szczepienia, a 3/4 badanych – że powinna stawiać dobro dziecka ponad swoje własne.
Z pozostałych, znanych większości mam stwierdzeń, zgodnie z silnym stereotypem społecznym wyłania się następujący obraz dobrej mamy:
* od najmłodszych lat dba o rozwój intelektualny dziecka,
* słucha własnej intuicji i rad doświadczonych matek,
* zawsze wstaje w nocy do płaczącego dziecka,
* jak najdłużej zostaje w domu z dzieckiem zamiast wracać do pracy,
* sama gotuje dla dziecka i nie karmi gotowymi produktami dla dzieci,
* znajduje na wszystko czas,
* ma nieskończoną cierpliwość,
* daje sobie sama ze wszystkim radę,
* karmi dziecko tylko produktami najwyższej jakości.
Co oznacza dla mam bycie „dobrą mamą”?
Część stereotypów jest mocno zakorzeniona w środowisku wielu mam i mamy doskonale je znają, jednak nie zgadzają się ze wszystkimi, np. z tym, że dobra mama powinna wyłącznie i za wszelką cenę sama gotować dla swojego dziecka, jak najdłużej karmić je piersią i opóźniać powrót do pracy, by możliwie długo zostać z dzieckiem w domu. Badane mamy nie zgadzają się także z opinią, że dobra mama daje sobie sama ze wszystkim radę, nigdy nie mówi, że jest jej trudno i znajduje na wszystko czas.
Jaka więc jest dobra mama? Zdaniem uczestniczek badania dobra mama dba o regularne badania lekarskie i szczepienia oraz o rozwój intelektualny dziecka od najmłodszych lat. Mamy zgadzają się także z opiniami, że dobra mama stawia dobro dziecka ponad swoje własne, słucha własnej intuicji, nawet wbrew radom innych osób, a także wstaje w nocy do płaczącego dziecka.
Badanie zrealizowano przy pomocy ankiety internetowej, zamieszczonej na stronie internetowej
www.ZawszeZTobaMamo.pl, wyniki opracowane zostały przez Instytut MillwardBrown SMG/KRC na zlecenie marki BoboVita w grudniu 2010 roku. W badaniu wzięło udział ponad 28 tysięcy mam, które mają co najmniej jedno dziecko w wieku do 36. miesięcy.
Bądź pierwsza - Napisz komentarz