Zabawa z gotowaniem - Kobieta24.pl

W pogoni za życiem codziennym często niedojadamy, albo co gorsze objadamy się niezdrowymi rzeczami. Jemy dużo węglowodanów i zamiast zjeść dobrą sałatkę, opychamy się drożdżówką. Taki styl życia w ciągłym biegu i stresie po prostu nam się „przejadł”. Coraz więcej osób zatrzymuje się i stwierdza: „hola, hola… ja nie chcę tak żyć”. Cieszy też, że za gotowanie zabierają się także mężczyźni.
– W pewnym momencie musiałem nauczyć się tej „sztuki”, bo przejadło mi się menu lokalnej pizzerii – mówi Tomasz Byskosz, marketing menager Lenovo Polska. – W pewnym okresie życia musiałem zadbać samodzielnie o zawartość talerza. I tak okazało się, że całkiem nieźle wychodzą mi naleśniki i zupa pomidorowa. W przypadku bardziej wymagających potraw zawsze serwuję butelkę wina i to zawsze przed podaniem do stołu, żeby zwiększyć zakres tolerancji – dodaje z uśmiechem.
W odkrywaniu smaków i rozkoszowaniu się tym, co na naszym podniebieniu, pomagają nam kulinarni celebryci. Potrafią pięknie mówić o jedzeniu, opisywać jego smaki, zapach, a nawet dotyk. O to przecież chodzi, żeby w życiu zaspokoić wszystkie zmysły. Jedzenie to jedna z niewielu obowiązkowych przyjemności, która jednocześnie potrafi pobudzić nasz wzrok, węch, dotyk, smak, a nawet wpłynąć na słuch. Dla wszystkich kucharzy nie ma wspanialszego dźwięku niż cmokanie, mlaskanie i oblizywanie się ze smakiem. Wtedy na pewno wiadomo, że godziny spędzone w kuchni nie poszły na marne.
– Po latach komunistycznego stuporu, również kulinarnego, jedzenia chleba z wodą posypanego cukrem, ziemniaków z kefirem, kotleta schabowego z kiszoną kapustą, zmieniła się kultura jedzenia. Olbrzymią rolę odegrały tutaj media – mówi Ewa Baj, producent program „Ugotowani”. – Najpierw przez podglądanie innych uczyliśmy się wprowadzać nową jakość przygotowywanych posiłków. Było to coraz prostsze, ponieważ na rynku pojawiło się mnóstwo atrakcyjnych produktów. Zamiast zaspokajania elementarnej potrzeby jedzenia, zaczęliśmy doceniać nie kończącą się możliwość kulinarnych eksperymentów – dodaje.
Okazuje się, że nawet bardzo dynamiczne życie pozwala na chwilę wyciszenia się i gotowanie. Przecież smażenie, duszenie czy pieczenie nie musi być nudnym obowiązkiem, ale może być relaksem. Godziny spędzone nad parującymi garnkami mogą wyciszyć, uspokoić skołatane myśli. Zamiast myśleć o rachunkach i spotkaniach, możemy skupić się na paprykach, porach, sałatach i pomidorach.

Z jednej miski
Gotowanie to także wabik dla przyjaciół. Coraz modniejsze stają się cooking party, czyli spotkania z przyjaciółmi w kuchni. Ci, którzy podróżują po świecie, coraz częściej zamiast chińskiej pamiątki przywożą oliwy, sery i inne regionalne produkty i wspólnie ze znajomymi wracają wspomnieniami do odbytej podróży. Nawet bez wyjazdów można odbywać kulinarne podróże. Wystarczy urządzić wieczór tematyczny, zaopatrzyć się w przepisy z danego regionu i spróbować odwzorować smak tajskiej zupy czy argentyńskiego steka. – Moda na gotowanie z przyjaciółmi to świetna forma spędzania wolnego czasu. Trenujemy naszą kreatywność, robimy coś pożytecznego, umacniamy nasze kontakty z ludźmi. Poza tym odstresowujemy się. Trzeba przecież kontrolować przygotowywanie potraw, a ponieważ robimy to w gronie bliskich ludzi, nie czujemy przy tym stresu – mówi Ewa Baj. – Nawet przypalony makowiec nie spotka się z krytycznym wzrokiem szefa, tylko najwyżej śmiechem przyjaciela. Wspólne gotowanie najczęściej odbywa się w domu, w przyjaznych warunkach. Nie musimy się dla nikogo stroić, malować, możemy być na luzie. Przy okazji możemy popisać się kreatywnością i ciekawie spędzić czas – dodaje.
Biesiadowanie przy stole i rozkoszowanie się jedzeniem przez kilka godzin to samo zdrowie. Wystarczy spojrzeć na kulturę jedzenia we Włoszech czy we Francji. Tam normą jest trzygodzinny posiłek. W złym tonie jest wciskanie w siebie byle jakiej bułki czy hamburgera. Poza tym wspólne posiłki łączą ludzi. – Imprezy w klubie są fajne, ale na krótką metę. Działają doraźnie. Człowiek wyszaleje się, znieczuli alkoholem, nie zdobywając przy tym trwałych przyjaźni. Natomiast nigdzie się tak nie pogada, jak przy kieliszku wina i wspólnej kolacji z ludźmi, którzy ci dobrze życzą – mówi Ewa Baj.

Gwiazdorskie menu
Coraz częściej zwracamy uwagę na to, co jemy, ale i też na to, jak to jest podane. Współczesne, modne rozwiązanie w domu to połączenie kuchni z salonem. Ci, którzy królują w kuchni, mają kontakt z gośćmi, dzięki temu też gotowanie jest wspólną zabawą i jednoczy ludzi. A to, że gotowanie nie jest tylko jednorazowym zrywem, możemy obserwować, oglądając kulinarne programy. Cieszą się one od lat niesłabnącą popularnością, a gwiazdy kuchni stają się celebrytami. Wszyscy wiedzą, kim jest Nigella Lawson, Jamie Olivier, Gordon Ramsay czy Martha Stewart. W Polsce nie brakuje ich naśladowców i wybitnych talentów kulinarnych. Podróże kulinarne Roberta Makłowicza śledzą miliony widzów, podobnie porady restauratorki Magdy Gessler. Za publiczne gotowanie zabierają się też aktorzy, np. Joanna Brodzik.
– Oglądając programy, w których się gotuje, szukamy tam inspiracji, traktujemy je trochę jak przewodnik. Często łatwiej jest włączyć telewizor i obejrzeć program TV z fajnymi przepisami niż otworzyć książkę kulinarną i skorzystać z przepisu. W telewizyjnym gotowaniu uczestniczy więcej zmysłów: widzimy, słyszymy, prawie czujemy przygotowywane potrawy. To bardzo pobudza apetyt i skłania do tego, że sami zabieramy się za gotowanie – mówi Ewa Baj, producent programu „Ugotowani".
Gotować może każdy. Ważne, żeby sprawiało to przyjemność. Na początek wystarczy zaopatrzyć się w kilka niezbędnych sprzętów i urządzeń, a potem na bieżąco wybierać i przebierać w produktach. Aby gotowanie nie zaprowadziło nas do bankructwa, najlepiej najpierw spisać niezbędne produkty i nie kupować zbyt dużych ilości, żeby się nie zmarnowały.

Smak pod ochroną
Najlepszym miejscem na zakupy jest zawsze sprawdzony ryneczek oraz miejsca, gdzie znajdziemy produkty ekologiczne z upraw tradycyjnych. Jedzenie powinno być nie tylko przyjemnością, ale i zdrowiem. Celebrowanie go to czysta przyjemność. – Odkrywanie smaków zamiast biernego ich przyjmowania – do tego namawiają członkowie organizacji Slow Food. Lansuje ona regionalne produkty i przychodzi na ratunek zapomnianym smakom. Za swój cel uznaje „ochronę prawa do smaku”. Ruch ten rozrasta się z roku na rok, zrzeszając około 60 tysięcy członków na całym świecie. Od samego początku wspiera niewielkich, lokalnych producentów żywności. Szczególnie skupia się na produktach oryginalnych, nie spotykanych w innych miejscach na świecie. W Polsce pod szczególną ochroną znalazł się m.in. góralski oscypek. Do obrońców rodzinnych tradycji zalicza się także Małgorzata Toczek, półfinalistka programu „Gotuj o wszystko”. – Warto zbierać babcine przepisy, dają mnóstwo inspiracji – mówi. – Mając taką bazę, bez obaw przerabiam potem te, które są w książkach kucharskich, a także wymyślam swoje własne – dodaje.
Zanim podobnie jak Gosia zaczniecie tworzyć własne kompozycje, nie bójcie się podglądać te sprawdzone. Odkryjcie zasoby internetu i książek kucharskich. Zaciągnijcie do kuchni swojego mężczyznę czy przyjaciół. Bo gotowanie dla kogoś smakuje o niebo lepiej!

Autor: Daria Prochenka