Filmy na weekend w Zone Europa - Kobieta24.pl

Samotny ojciec (Solo un padre)

Komediodramat, Włochy, 2008, 93 min.

Życie Carla, 30-letniego dermatologa, zdaje się pasmem sukcesów. Ciekawa i dobrze płatna praca, piękna żona w pierwszej ciąży, szczęśliwa rodzina i przyjaciele, na których może liczyć, zdają się gwarantować bezpieczną przyszłość. Jednak pewnego dnia na Carla spada druzgocąca wiadomość. Żona podczas porodu umiera i mężczyzna zostaje sam z Sofią, maleńką córeczką. To będzie prawdziwy test dla Carla. Musi nauczyć się samodzielności, odpowiedzialności i roztropności w wychowywaniu dziecka. Nie będzie to proste i bohater odnajdzie prawdziwy sens ojcostwa dopiero po pojawieniu się w jego życiu sympatycznej Camille.

Zone Europa, 29.07.2011 godzina 20:00

Osadnicy (Nybyggarna)

Dramat, Szwecja, 1972, 152 min.

Druga część filmowej epopei na podstawie prozy Vilhelma Moberga. Emigranci, jak i późniejsi o rok Osadnicy, byli realizowani przez cztery lata. Ten ogromny projekt pochłonął dwa lata pisania scenariusza i dwa kolejne na realizację zdjęć. Materiału było tak dużo, że Jan Troell zdecydował się podzielić obraz na dwie części. Produkcja kosztowała rekordową, jak na owe czasy w Szwecji, kwotę 7 mln koron. Efekt okazał się jednak spektakularny.

Przełom XIX i XX wieku w Ameryce. Nilssonowie, rodzina szwedzkich emigrantów, osiedla się farmie w stanie Minnesota. Oczekiwania na zdecydowaną poprawę bytu okazują się mocno na wyrost. Karl i Kristina wraz z dziećmi muszą ciężko pracować, aby zaspokoić najbardziej elementarne potrzeby. Praca jest często harówką, a dodatkowo są świadkami dramatycznych wydarzeń, takich jak krwawe rozprawy z Indianami czy słynna gorączka złota, która okazuje się być przyczynkiem śmierci brata Karla, Oscara. Płyną lata, dzieci dorastają. Rodzina Nilssonów, mimo wielu przeciwności losu, zdaje się powoli adaptować do życia w nowej ojczyźnie.

Osadnicy powtórzyli sukces pierwszej części. Reżyser ponownie wykreował epicki, opowiedziany z „oddechem” i montażowym wyrafinowaniem obraz. Dzieje szwedzkiej rodziny wydają się dziejami milionów emigrantów szukających szansy na poprawę bytu za Oceanem. Historia zmagania się z życiem, przeciwnościami losu, osobistymi tragediami (ale też i chwilami szczęścia) ukazana jest w konwencji surowego realizmu połączonego z liryzmem. Troell, będący również operatorem, serwuje nam urzekające zdjęcia natury i przyrody otaczającej bohaterów. Odwołuje się tym samym do najlepszych tradycji szwedzkiego kina lat 20., do twórczości Stillera czy Sjöströma. „Troell pokazuje nie tylko nostalgię […], ale także proces zapuszczania korzeni w nową ojczyznę, głębszej asymilacji, pozyskiwania nowej tożsamości obywatelskiej i narodowej" – pisał Tadeusz Szczepański. Znakomite aktorstwo, również to drugoplanowe, a także świetnie wykorzystana muzyka to niewątpliwe atuty Osadników. Dyptyk Troella okazał się prawdziwym sukcesem frekwencyjnym i artystycznym. Do dziś uważany jest za jedno ze szczytowych osiągnięć szwedzkiej kinematografii.

Nominacja do Oscara, Złoty Glob, duńska Bodil Award i dwa szwedzkie wyróżnienia Guldbagge Award. Nagrody krytyki amerykańskiej.

Zone Europa, 30.07.2011, godzina 20:00

Serce Klary (Clara's Heart)

Dramat, USA, 1988, 103 min.

Punktem wyjścia powstania filmu Serce Klary była debiutancka powieść znanego amerykańskiego pisarza i dziennikarza, Josepha Olshana. Scenariusz napisał Mark Medoff, kojarzony chociażby z Dzieci gorszego Boga.

Do bogatej rodziny z przedmieść Baltimore przyjeżdża Klara. Czarnoskóra kobieta z Jamajki ma zostać u Hartów służącą. Leona Hart poznała ją w hotelu, gdzie Klara pracowała jako pokojówka. Dobrze sytuowana Amerykanka postanowiła zaproponować jej nową pracę. Leona, jej mąż i ich 15-letni syn David przeżywają głęboko osobistą tragedię. Każde z nich próbuje poradzić sobie z traumą po śmierci córki i siostry. Niestety oddalają się od siebie, mają problemy z okazywaniem empatii. Najbardziej cierpi na tym dorastający David. Przybycie Klary stopniowo zmienia sytuację osamotnionego chłopaka. Między służącą i Davidem zaczyna nawiązywać się przyjaźń i z czasem Klara zadaje się wręcz zastępować matkę. Ciepła, pełna mądrości służąca z Jamajki ma też i swoją tajemnice. Bardzo bolesne wspomnienia z przeszłości, demony, z którymi musi sobie jakoś radzić.

Serce Klary to znakomicie zrealizowany, poruszający, ale też i wzruszający dramat Amerykanina Roberta Mulligana (Zabić drozda). Reżyserowi udała się niełatwa sztuka. Połączył elementy dramatu, uniwersalnej przypowieści o rodzinie, sile uczuć i przyjaźni z humorem i tonami sentymentalnymi. Historia opowiadana jest w sposób niespieszny, skupiony na detalu i autentyzmie psychologicznym. Duża w tym zasługa doskonałej ekipy. Oprócz klasy scenarzysty i reżysera warto zwrócić uwagę na subtelne zdjęcia nieżyjącego już Anglika Freddiego Francisa (Człowiek słoń, Kochanica Francuza). Sugestywnie wypada także muzyka Dave’a Grusina (Bobby Deerfield, Hawana), a aktorzy dają prawdziwy popis. Rola Klary to jedna z najciekawszych kreacji Whoopi Goldberg. Jako młodziutki David talentem (nominacja do Złotego Globu) błysnął Neil Patrick Harris, znany potem z Żołnierzy kosmosu czy popularnego serialu komediowego Jak poznałem waszą matkę. Kino skłaniające do przemyśleń.

Zone Europa, 30.07.2011, godzina 20:00